ბავშვს ვეკითხებით მაგალითად, რა ყვავილია ეს, რამდენი ფოთოლი აქვს მას და ა.შ. ასე ბავშვი თან სეირნობს, ერთობა და თან სწავლობს ამა თუ იმ საგნის დახასიათებას. ეს არის ნამდვილი, ჯანსაღი შემეცნებითი პროცესი, რომელიც ბავშვს არანაირ სტრესს არ მიაყენებს. 
მე გირჩევთ, ბავშვები სკოლაში 6-7 წლის ასაკში მიიყვანოთ, არავითარ შემთხვევაში 5. 

იქამდე შეგიძლიათ ატაროთ სხვადასხვა წრეზე, ცეკვაზე, ხატვაზე, ტანვარჯიშზე, კი ბატონო, მაგრამ, კიდევ ერთხელ გიმეორებთ, შეეშვით თვლას, ანგარიშსა და წერა-კითხვას. მე არ ვსაუბრობ ბავშვებზე, რომლებიც 4 წლის ასაკში თავად იჩენენ ინიციატივას და სწავლობენ კითხვას. ვამბობ მხოლოდ იმას, რომ სპეციალურად ამის სწავლება არ არის მიზანშეწონილი.  ყველაფერს თავისი დროს აქვს, თქვენი შვილი უცოდინარი არ დარჩება.