ხარაგაულის მუნიციპალიტეტის სოფელ ხუნევის საჯარო სკოლაში 1989 წლის 9 აპრილის ტრაგიკული მოვლენები გაიხსენეს.
სკოლის მასწავლებელმა, 9 აპრილის მონაწილე და დაზარალებულმა, ლელა გრიგალაშვილიმა საინტერესო და ამომწურავი პასუხები გასცა მოსწავლეების შეკითხვებს.
„იყო ცრემლი, ემოცია და სიამაყე“,- აღნიშნავენ სკოლაში და მასწავლებელთან ჩაწერილ ინტერვიუს გვიზიარებენ, რომელსაც უცვლელად გთავაზობთ.
- გთხოვთ, გაგვეცნოთ — რა როლი გქონდათ იმ მოვლენებში?
- მე ვიყავი ერთ-ერთი რიგითი მონაწილე — ახალგაზრდა ადამიანი, რომელიც იდგა თავის ხალხთან ერთად და გამოხატავდა თავისუფლების სურვილს.
- რამდენი წლის იყავით 1989 წლის 9 აპრილს?
- იმ დროს ახალგაზრდა ვიყავი — ასაკი, როცა ყველაზე ძლიერად გრძნობ სამართლიანობისა და თავისუფლების მნიშვნელობას.
- როგორ გახსოვთ იმ პერიოდის საქართველო — როგორი იყო საზოგადოებრივი განწყობა?
- საქართველოში მაშინ ძალიან დიდი მუხტი იყო — ხალხში გაღვიძებული იყო ეროვნული თვითშეგნება, ერთიანობა და თავისუფლების ძლიერი სურვილი.
- რატომ გადაწყვიტეთ აქციაში მონაწილეობა?
- იმიტომ, რომ მჯეროდა — ჩემი ხმა მნიშვნელოვანი იყო. მინდოდა ჩემი ქვეყნის მომავლისთვის მცირედით მაინც შემეტანა წვლილი.
- რას ითხოვდნენ მაშინ შეკრებილი ადამიანები?
- ძირითადად ითხოვდნენ თავისუფლებას, დამოუკიდებლობას და სამართლიანობას.
- როგორი იყო ატმოსფერო რუსთაველის გამზირზე იმ დღეებში?
- ატმოსფერო ერთდროულად იყო ამაღელვებელი და სულიერი — ხალხი ერთმანეთს ამხნევებდა, ლოცულობდა, მღეროდა.
- გრძნობდით თუ არა საფრთხეს?
- კი, გარკვეული შიში იყო, მაგრამ იმედმა და ერთიანობამ ეს შიში დაჩრდილა.
- 9 აპრილის ღამე — როგორ დაიწყო ის ღამე თქვენთვის?
- ის ღამე დაიწყო მოლოდინით — არავინ იცოდა ზუსტად რა მოხდებოდა, მაგრამ ყველა გრძნობდა, რომ რაღაც მნიშვნელოვანი წინ გველოდა.
- რას ხედავდით და რას გრძნობდით იმ დროს?
- ვხედავდი ხალხის სიმტკიცეს და ერთობას. ვგრძნობდი შიშსაც, მაგრამ იმედიც ძალიან ძლიერი იყო.
- რა იყო ყველაზე მძიმე მომენტი?
- ყველაზე მძიმე იყო ის წუთები, როცა გაიგე, რომ ეს ყველაფერი ტრაგედიად გადაიქცა…
- იყო რამე, რაც არასდროს დაგავიწყდებათ?
- არასდროს დამავიწყდება ადამიანების ერთიანობა და ერთმანეთის მხარდაჭერა იმ რთულ დროს.
- რას გრძნობდით იმ ღამით — შიშს, იმედს, ბრაზს?
- ყველაფერი ერთად — შიშიც, იმედიც და დიდი ტკივილიც.
- რა გაძლევდათ ძალას?
- ძალას მაძლევდა ის, რომ ვიცოდი — იქ ვიდექი ჩემი ქვეყნისთვის და ჩემი ხალხისთვის.
- როგორ შეიცვალა თქვენი ცხოვრება ამ მოვლენების შემდეგ?
- ამ მოვლენამ დამანახვა, რამდენად ძვირფასია თავისუფლება და როგორ უნდა ვაფასებდეთ მას ყოველდღე.
- რა მნიშვნელობა ჰქონდა 9 აპრილს საქართველოსთვის?
- ეს იყო დღე, რომელმაც ძალიან დიდი გავლენა მოახდინა ჩვენი ქვეყნის მომავალზე — ხალხის ერთიანობამ და თავგანწირვამ გზა გაუხსნა დამოუკიდებლობას.
- იყო თუ არა გარდამტეხი მომენტი? რატომ?
- დიახ, რადგან ამ დღემ საბოლოოდ გააძლიერა ხალხის სურვილი თავისუფლებისკენ და დაანახვა ყველას, რომ ეს ბრძოლა აუცილებელი იყო.
- რას ნიშნავს თქვენთვის დღეს სიტყვა „თავისუფლება“?
- თავისუფლება ნიშნავს პასუხისმგებლობას, ღირსებას და შესაძლებლობას ვიცხოვროთ საკუთარ ქვეყანაში ღირსეულად.
- რას ეტყოდით დღევანდელ თაობას?
- არასდროს დაივიწყოთ ის ადამიანები, რომლებმაც საკუთარი სიცოცხლე გაწირეს თქვენთვის.
- რატომ არის მნიშვნელოვანი, რომ ახალგაზრდებმა ეს დღე არ დაივიწყონ?
- იმიტომ, რომ წარსულის ცოდნა გვასწავლის, როგორ დავიცვათ მომავალი.
- რა არის ყველაზე მთავარი, რაც უნდა ვისწავლოთ?
- ერთიანობა და ქვეყნის სიყვარული — ეს არის ყველაზე დიდი ძალა.
- რას ნიშნავს თქვენთვის ფრაზა — „მადლობა თავისუფლებისთვის“?
- ეს არის მადლიერება იმ ადამიანების მიმართ, რომლებმაც თავიანთი სიცოცხლით მოიპოვეს ჩვენი თავისუფლება.
- რა სურვილი გაქვთ საქართველოს მომავლისთვის?
- ვუსურვებ მშვიდობას, ერთიანობას და ძლიერ, თავისუფალ განვითარებას.
იხილეთ ვიდეო:
